ŞEVVAL ORUCU VE FAZİLETİ

"Ramazanı oruçlu geçirip şevval'de 6 gün oruç tutan tüm yılı oruçlu geçirmiş sayılır." Hz. Peygamberin bu hadisinden hareketle, İslam dünyasında Ramazan’ı takip eden Şevval ayında 6 gün oruç tutma adeti oldukça yaygın. Peki sevabı çok büyük sayılan Şevval ayı orucu nasıl tutuluyor. İşte o sorunun yanıtı..

İslam dünyası Ramazan ayını tamamladı bayrama ulaştı. 4 güne tamamlanan bayramda vatandaşlar yurdun dört bir yanına dağıldı. Kimi akrabalarının yanına gitti kimiyse bayramı tatille birleştirdi.. 

Hicri takvime göre Ramazan ayını Şevval ayı takip ediyor. Şevval ayında oruç tutmak ise öteden beri İslam dünyasında sevilen bir adet olarak uygulanıyor. 

Şevval orucunun dayanağı ise Hz. Peygamberin bir hadisi... Sahih hadis kitaplarında Hz. Peygamberin, "Kim ramazanı oruçlu geçirip Şevval ayında 6 gün oruç tutarsa tüm yılı oruçlu geçirmiş sayılır" dediği rivayet ediliyor. 

Altı günlük Şevval orucunu tutabilmek içinRamazan ayını oruçlu geçirmiş olmak önemli. Din bilginleri, Ramazan ayında tutulmayan oruçlar varsa önce oruçları tamamlamayı ardından Şevvaloruçlarına başlamayı öneriyor. 

Din alimlerine göre, 6 gün tutulacak Şevvaloruçlarının arka arkaya olması da gerekmiyor.Şevval ayı içinde farklı günlerde bu oruçları tutmak mümkün. Dinimize göre Ramazan bayramında oruç tutulamıyor. İslam alimleri, Hz. Peygamberin hadisindeki gibi tüm yılı oruçlu geçirmiş sayılmak için 6 günlük Şevval oruçlarına pazartesi gününden itibaren başlanabileceğini belirtiyor. 


PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI

Hz. Muhammed (SAV), 20 Nisan 571 yılında Mekke’de doğdu.

Annesinin adı Amine, Babasının adı Abdullah. Babası Abdullah, O daha doğmadan önce ölmüş.

Süt annesi Halime O’na 4 yaşına gelinceye kadar bakmış.

6 yaşına geldiğinde ise annesi Amine de ölmüş. 6 yaşından sonra kendisine dedesi Abdulmuttalip bakmaya başlamış.

8 yaşına geldiğinde dedesi de vefat edince Peygamber Efendimize amcası Ebu Talip bakmıştır.

Peygamberimizin Hz. Hatice ile 25 yaşında evlendi, Hz. Hatice ise 40 yaşındaydı.Hz Hatice ile olan evliliklerinden altı çocukları oldu, (Abdullah, Zeynep, Rukiye, Ümmü Gülsüm, Kasım, Fatıma).

Çocuklarından Hz.Fatıma hariç bütün çocukları Peygamberimizden önce vefat etmişler.

Hz. Muhammed (S.a.v.) 40 yaşında (610 yılında) Peygamber oldu.

Hz. Muhammed (S.a.v.) bir grup müslümanı Habeşistan’a gönderdi, bu olay müslümanların ilk hicreti oldu, (615 yılında).

Hz. Ebubekir ile uzun ve tehlikeli bir yolculuktan sonra Medine’ye hicret ettiler, (622 yılında).

Peygamberimiz 55 yaşında iken, Hz. Ebubekir’in kızı Hz Âişe ile evlendi.

Hz. Muhammed (S.a.v.)  vefatından önce humma hastalığına tutuldu, bu hastalık 13 gün sürdü.

Hz. Muhammed (S.a.v.)  hicretin on birinci yılında (Miladi 632) Medine’de  vefat etti. Vefat ettiğinde kameri seneye göre 63, şemsi seneye göre 61 yaşında idi.

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI (KUSACA)


BAYRAM NAMAZI VAKİTLERİ 2015



Bayram namazı Ankara'da 06.18, İstanbul'da 06.31, İzmir'de 06.44, Çanakkale'de 06.43, Iğdır'da ise 05.33'te kılınacak.

 

Diyanet İşleri Başkanlığı verilerine göre, illerdeki bayram namazı saatleri şöyle:

"Adana: 06.14, Adıyaman: 06.01, Afyon: 06.30, Ağrı: 05.37, Aksaray: 06.16, Amasya: 06.04, Ankara: 06.18, Antalya: 06.33, Ardahan: 05.35, Artvin: 05.39, Aydın: 06.42, Balıkesir: 06.38, Bartın: 06.16, Batman: 05.49, Bayburt: 05.47, Bilecik: 06.29, Bingöl: 05.49, Bitlis: 05.44, Bolu: 06.21, Burdur: 06.33, Bursa 06.32, Çanakkale: 06.43, Çankırı: 06.13, Çorum: 06.08, Denizli: 06.38, Diyarbakır: 05.53, Düzce: 06.22, Edirne: 06.39, Elazığ: 05.55, Erzincan: 05.52, Erzurum: 05.44, Eskişehir: 06.27, Gaziantep: 06.06, Giresun: 05.53, Gümüşhane: 05.50, Hakkari: 05.39, Hatay: 06.13, Iğdır: 05.33, Isparta: 06.32, İstanbul: 06.31, İzmir: 06.44, Kahramanmaraş 06.07, Karaman 06.22, Kastamonu: 06.11, Kayseri: 06.10, Kırklareli: 06.36, Kırşehir: 06.14, Kocaeli: 06.27, Konya: 06.24, Kütahya: 06.30, Karabük 06.16, Kars: 05.35, Kilis: 06.08, Kırıkkale: 06.15, Malatya: 05.59, Manisa: 06.42, Mardin: 05.52, Mersin: 06.17, Muğla: 06.42, Muş: 05.46, Nevşehir: 06.13, Niğde: 06.15, Ordu: 05.55, Osmaniye: 06.10, Rize: 05.44, Sakarya: 06.25, Samsun: 06.01, Siirt: 05.46, Sinop: 06.04, Sivas: 06.01, Şanlıurfa: 06.00, Şırnak: 05.45, Tekirdağ 06.37, Tokat: 06.02, Trabzon: 05.48, Tunceli: 05.53, Uşak: 06.34, Van: 05.39, Yalova: 06.30, Yozgat: 06.10, Zonguldak: 06.18"

KKTC'nin başkenti Lefkoşa'da ise bayram namazı 06.25'te kılınacak.


ÖRNEK OLARAK PEYGAMBER






Kur'ân-ı Kerîm, Hz. Muhammed (sav)'in üstün ahlaki kişiliğine, insani erdemlerine temas ettiği halde, O'nun fiziki özelliklerine, giyim kuşamına, yeme-içmesine, dünyevi becerilerine temas etmemiştir.





İslam dininin Kur'an'dan sonraki temel kaynağı olan "sünnet", bu dini tebliğ eden Hz. Muhammed (sav)'in dini ve ahlaki örnekliğini ifade eden bir kavramdır. Allah Rasûlü (sav)'nün bu örnekliğinin farklı görüntülerini dikkate alan İslam alimleri sünneti, kavli (sözlü), fiili (uygulamalı) ve takriri (onaylı) olarak üçe ayırmışlardır. Birincisi, Hz. Peygamber'in sözlü açıklamalarını, ikincisi, eylem ve uygulamalarını, üçüncüsü de, onay verdiği tutum ve davranışları ifade etmektedir.


Cenab-ı Hak, biz müminlere Peygamber'imize inanıp itaat etmelerini ve O'nu örnek almalarını emretmiş [1], Peygamber'inden de Kur'ân'ı insanlara açıklamasını istemiştir.[2] Ayrıca, "güzel bir ahlak sahibi olduğunu'[3] bildirdiği elçisinin hangi yönden örnek alınması gerektiğine işaret etmiştir.


Dini hükümlerin kaynağı olması bakımından sünnet İslam bilginlerince üç şekilde ele alınmıştır:


1- Kur'ân doğrultusunda hükümler getiren sünnet


2- Kur'ân'daki bazı ayetleri açıklayan sünnet.


3- Kur'ân'da bulunmayan yeni hükümler koyan sünnet. İslam kaynaklarında yüzlerce örneğine rastlanabilecek bu üç kategorideki nebevi öğreti dikkate alınmadan İslam dininin doğru anlaşılması ve hayata geçirilmesi mümkün değildir. O yüzden sünnet, Kur'ân'dan ayrı düşünülemeyecek önemli bir kaynaktır.


İslam alimleri. Hz. Peygamber'in söz ve eylemlerini, dini ve dünyevi olmak üzere iki temel ayrıma tabi tutmuşlardır. Buna göre, Hz. Peygamber'in dinle ilgili söz, eylem ve davranışları müminleri bağlayıcı kabul edilmiş, dünyevi tutum ve davranışları bağlayıcı sayılmamıştır. Burada dini-dünyevi ayrımı, Hz. Peygamber'in söz ve eylemlerinin kaynak ve niteliğini anlamak için yapılmıştır. Yani, Hz. Muhammed (sav)'in bir eyleminin kaynağı, vahye mi yoksa kendi bilgi ve tecrübesine mi da- yanmaktadır? Bu eylem, dinin inanç, ibadet alanıyla veya diğer kurallarından biriyle mi ilgilidir yoksa birey veya toplumla ilgili rutin bir insani davranış mıdır? Aslında İslam dinine göre, insanın bütün söz, eylem ve tutumlarının dini bir değeri vardır. Yani dinin değerlendirmesi dışında kalan herhangi bir insan faaliyeti söz konusu değildir. Dinin amacı, insanın dünya-ahiret mutluluğunu sağlamak olduğuna göre, bütün insani eylemlerin iyi kötü, doğru yanlış, güzel çirkin, günah sevap, helal haram vb. gibi dini değerlendirmelere tabi tutulması doğaldır. Ancak kendisine itaat edilmesi ve örnek alınması Allah tarafından emredilen bir peygamber, hangi yönüyle örnek alınacak ve insanlara model olacaktır?


Kur'ân-ı Kerîm, Hz. Muhammed (sav)'in üstün ahlaki kişiliğine, insani erdemlerine temas ettiği halde, O'nun fiziki özelliklerine, giyim kuşamına, yeme-içmesine, dünyevi becerilerine temas etmemiştir. Örneğin, Kur'ân-ı Kerîm'de O'nun "yüce bir ahlak sahibi olduğu" [4], "müminlere karşı şefkatli ve merhametli olduğu” [5], "utangaç olduğu” [6], "nazik ve yumuşak kalpli olduğu” [7] ifade edilmiş, ancak beşeri faaliyetlerine fazla değinilmemiştir. Kur'ân-ı Kerîm, O'na itaat edilmesini isterken peygamberlik misyonuna, örnek gösterirken de ahlaki meziyetlerine dikkat çekmiştir. Bu durumda, Hz. Muhammed (sav)'in söz ve eylemlerinin bağlayıcılık yönü, O'nun peygamberlik görevi ve ahlaki kişiliğiyle yakından ilgilidir.


İnsanlar için güzel bir örnek olduğu Allah tarafından bildirilen [8] "Hz. Muhammed (sav) söz, eylem ve davranışlarıyla, tebliğ ettiği dinin ilkelerini müminlere açıklamış, böylece kendisine verilen elçilik görevini hakkıyla yerine getirmiştir. Ancak O'na tabi olan müminler, onu nasıl ve ne şekilde örnek alacaklarını tam olarak anlayabilmişler midir? Tarih boyunca ortaya çıkan farklı tutum ve davranışlar bu konuda bir zihin karışıklığının bulunduğunu göstermektedir.


Evrensel bir dinin peygamberi olan Hz. Muhammed (sav)'in mesajı ve örnekliği de evrenseldir. Sadece kendi dönemindeki muhataplarıyla sınırlı olmayan bu örnekliği kıyamete kadar sürekli kılabilmenin yolu Allah Rasûlü (sav)'nü nasıl örnek alacağımızı bilmekten geçer. Dolayısıyla bu noktada örnek almakla taklit etmek arasındaki farka dikkat çekmek gerekmektedir.


Örnek almak, bilinçli bir faaliyettir. Örnek alan kişi, örnek alacağı obje ya da davranışı niçin örnek alması gerektiği bilinciyle hareket eder. Onda örnek alınması gerekli olan özellikler ve nitelikler bulunduğunu ve bunları benimsemesi halinde kendisi için faydalı olacağını düşünür. Taklit ise genellikle bilinçsiz bir davranıştır. Kişi çoğu kez taklit ettiği şeyi ya da kimseyi, niçin taklit ettiğinin ayırdında değildir. Dilimize yerleşen "koru körüne taklit etmek" deyimi, bu durumu güzel açıklamaktadır. İnsan, bazen belirli bir amaç için bilerek isteyerek bir şeyi taklit edebilir. Örneğin bir kişinin sanatçıları veya siyasetçileri taklit etmesi böyledir. Ancak bu taklit geçici ve sınırlı olduğu gibi insan üzerinde önemli bir etki bırakmaz. O halde örnek almak ile taklit etmek arasındaki farkları şöyle sıralayabiliriz:


Hz. Peygamber'in birçok konuda ashabıyla istişare ederek bundan çıkan sonuca göre hareket etmesi de kendisinin körü körüne taklit edilmesini istemediğini ortaya koymaktadır.




Örnek almak her zaman bilinçli ve istemli bir davranıştır. Taklit de bu bilinç ve istem çoğu zaman bulunmaz ve kişi neyi niçin taklit ettiğinin bilincinde olmaz. Taklit, delilini, kaynağını, dayanağını ve amacını araştırıp öğrenmeksizin bir görüş veya davranışı aynen tekrarlamaktır. Hâlbuki örnek almak; amacını, delilini ve kaynağını bilerek bir görüş veya davranışı izlemek ve model almaktır.


Örnek almada örnek alınan davranışın benimsenerek içselleştirilmesi amaçlanırken taklit etme de böyle bir amaç yoktur. Başka bir deyişle, örnek almak öze ilişkin bir faaliyetken taklit etmek şekilsel ve biçimsel bir eylemdir. Örnek alınan obje değişse bile örnek alma faaliyeti örnek almaya elverişli şeyler olduğu sürece bir süreklilik arz eder. Hâlbuki genellikle bilinçsiz bir faaliyet olan taklidin objesi ve konusu değiştiğinde, taklit eden taklidine son verir ya da değişimin farkında olmazsa taklit etmeye devam eder.


Örnek almak, insanın kişilik ve davranışlarda ciddi ve kalıcı değişimlere yol açar. Taklit ise kişinin sadece davranışlarında yüzeysel ve biçimsel bir değişim doğurur. Hz. Peygamber'in sünnetini doğru anlamak ve O'nun örnekliğini iyi kavrayabilmek için taklit ile örnek alma arasındaki bu farkların dikkate alınması kaçınılmazdır. Çünkü Kur'an-ı Kerim bizden Hz. Muhammed (sav)'i taklit etmemizi değil, örnek almamızı istemektedir.


Hz. Peygamber'in birçok konuda ashabıyla istişare ederek bundan çıkan sonuca göre hareket etmesi de kendisinin körü körüne taklit edilmesini istemediğini ortaya koymaktadır. Bedir Savaşı'nda Müslüman askerlerin mevziinin değiştirilmesi örneğinde görüldüğü gibi [9] bazen Peygamberimiz, onlardan gelen bir uyarıyı dikkate almış, kendi istemediği halde arkadaşlarının arzusu üzerine Uhud Savaşı’nda düşmanı şehir dışında karşılamıştır. [10]Hendek Savaşı’nda Medine'nin hurmalarının yarısı karşılığında kuşatmayı kaldırmaları için Gatafan kabilesiyle anlaşma yapmak isteğine kar çıkan ashabının bu tutumuna saygı göster anlaşmadan vazgeçmiştir. [11]


Hem Kur'ân-ı Kerîm hem de Hz. Peygamber'in tatbikatından anlıyoruz ki, dinde taklit hoş karşılanmamış, bunun yerine bilerek anlayarak, düşünerek, ibret alarak dinin hükümlerine uyulması istenmiştir. Bu yüzden inanç alanında bile taklidi iman yerine tahkiki (araştırmaya dayalı iman) tavsiye edilmiştir. Taklit ancak ibadetlerin şekli boyutunda söz konusu olabilir. Örneğin; namazın kılınışı, haccın eda edilişi ancak Hz. Peygamber'in uygulaması izlenerek öğrenilebilir. Nitekim bu konuda kendisi de, "Beni namaz kılarken gördüğünüz gibi kılınız” [12] buyurmuştur. İbadetlerin şekli boyutu akılla, mantıki çıkarımla kıyasla tespit edilemeyeceği için bu konuda sınırlı bir taklit söz konusudur. Ancak bunların hikmetleri ve amaçları da akılla kavranmak durumundadır. Hz. Peygamber'in örnekliğini günümüzde yaşanır kılabilmek ve sonraki nesillere de canlı bir şekilde aktarabilmek için O'nun söz ve davranışlarının arkasında yatan amaçları iyi tespit etmeli ve onu niçin örnek aldığımızın bilincinde olmalıyız.


Sonuç itibariyle söyleyecek olursak; Hz. Peygamber'in örnekliğini her zaman ve zeminde yaşatabilmek ve canlı tutabilmek için onu ve insanlığa sunduğu mesajı doğru ve sağlıklı bir şekilde anlamak zorundayız. Bunun için şekilden çok öze, araçtan çok amaca, görünüşten çok maksada önem vermeli, Hz. Peygamber'in iman ve amel-i salih temelinde inşa etmek istediği ahlaklı bir toplum idealine ulaşmak için elimizden gelen çabayı göstermeliyiz. Görevini başarıyla tamamladığını ashabına tasdik ettiren ve buna Yaratıcısını şahit tutan bir Peygamber'in ümmeti olan bizlerin görevi de, O'nun bize bıraktığı İslam emanetini en iyi şekilde korumak ve bu dini en güzel şekilde temsil etmeye çalışmaktır.



[1] Bkz. Al-i İmran, 3/31-32; Nisa, 4/13-14, 59, 64, 80; Ahzab, 33/21.

[2] Nahl, 16/44.

[3] Kalem, 68/4.

[4] Kalem, 68/4.

[5] Tevbe,9/128.

[6] Ahzab,33/53.

[7] Al-i İmran, 3/159.

[8] Ahzab,33/21.

[9] İbn Hişam, es-Siretu'n-Nebeviyye, Kahire 1974, I/620.

[10] a.g.e., II/63.

[11] a.g.e., III/223

.[12] Buhari, Ezan, 18.

Kur'âni Hayat


DUA



Dua; bir çağrı, bir yakarış ve küçükten büyüğe, aşağıdan yukarıya, arzdan, arzlılardan semalar ötesine bir yöneliş, bir talep, bir niyaz ve bir iç dökmedir. Dua eden, kendi küçüklüğünün ve yöneldiği kapının büyüklüğünün şuurunda olarak, fevkalâde bir tevazu içinde ve istediklerine cevap verileceği inancıyla el açıp yakarışa geçince, bütün çevresiyle beraber semavîleşir ve kendini ruhanîlerin "hayhuy"u içinde bulur. Böyle bir yönelişle mü'min, ümit ve arzu ettiği şeyleri elde etme yoluna girdiği gibi, korkup endişe duyduğu şeylere karşı da en sağlam bir kapıya dayanmış ve en metin bir kaleye sığınmış bulunur.

HAMiLELiK VE iBADET



Hamilelik, kadın için ibadete mâni değildir. Yani hamile bir kadın namaz kılma, oruç tutma, kurban kesme, Kur’ân okuma, hacca gitme, tasaddukta bulunma vb. bütün ibadetlerini yapabilir. Ancak hamilelik kadın için bir kısım meşakkatler ortaya çıkaracağından duruma göre bazı ibadetlerde kendisine birtakım ruhsatlar tanınmaktadır.

TAHTERAVALLi



Çocuk parklarındaki tahterevalliler ne güzel çalışır. Oturanların ağırlıkları farklı bile olsa, iki ucu da hem kalkar, hem iner. Parkın birindeki tahterevallide iki çocuk aşağı inip yukarı çıkarken, tahterevallinin tam ortasında çocukların annesi olduğu anlaşılan bir kadın ağırlığını bazen bir uca bazen diğer uca veriyor, çocukları eğlendiriyordu.