Güllerin Efendisine Doğru

Sevgili Kasidesi

1.
Ya Rasulullah

a.
ellerim boşlukta senin
Uhud günü dağılan saçlarını arıyor
Gözlerim gözbebeklerini Hira Dağı’nda
Gözümdeki damla biliyorum
Şu anda yanaklarında soğuyor

Ebubekir’in olup mağarada
Ali’n olup yatağında
Seni Hatice’nin kalbinde
Aişe’nin dilinde
Zeyneb’in gözlerinde buluyorum

Doğan günde,ayın ondördünde
Baktığım her yerde seni görüyorum
Sen varsın zamanın ve mekanın ötesinde
Aşkın coğrafyalara hayat bahşediyor

 Sevdanla tutuştu Hicaz çölleri
Rahmetinle dirildi Anadolu , Mezopotamya
Gel ey Mısır’ın Nil’i
Medine’nin gülü
Sevgili

Nuruna pervane kesilen
Bendene bir bak
Bedenini yak
Ruhuna bir çift kanat tak
Gözyaşıyla yunmuş,kan rengine boyanmış
Sana ey gönül iklimin meliki
Sana bu adak
Kapında çağlarca ağlayacak

“Hak-ı payine yeter der ömrlerdir muttasıl
Başını taştan taşa vurup gezer avare su”

 b.
Huneyn’i hatırlarmısın ya Rasulullah?
Sen Hak elçisin bunda kuşku yok
Sen Abdulmuttalib’in yetimisin
Gel ey Kureyş’in emini
Barışın zeytini
Kavganın en önde gideni
Şehadetin duvağı açılmadık gelini
Sevgili

 c.
“ve’d-duha” yı ne çok severdin!
Yarana merhem diye sürerdin
Geceyi yüz tutma vakti
Gündüzü sefer bilir
Ahireti dünyaya
Mekke’yi mi’raca yeğlerdin

Gel ey
Amine’nin Mustafa’sı
İbrahim’in duası
Meryem’in İsa’sı
Mesih’in haber verdiği                                    

                                       Fatih Okumuş