Naat-ı Şerif
Naat-ı Şerif
Artık akşamlarken günler
Düğün getirmez hiçten dünler
Gitmez konuğum hüzün değil mi?
Devran ve hüküm güzün değil mi?
Hiç mi ümîd yok? ya Peygamber?
Soytarılıklar sırıtkanca
Anlamsızlıklar sırtlanca
Yol kesmeler, hiç vaktim yok!
Bir varmışlar bir baktım yok!
Sevilen ve seven sensin! El ver!
Dolaşık labirent, kandil ölgün
Boğazından öpen Hüseyn’i her gün
Omuzunda Ali’yi yüceltensin
İsa’ya ümîdi veren sensin!
Senden bir elçiymiş güller
Sonsuz Rahmet’ten gelensin
Sevgim gülden simgelensin
Avucunun sıcaklığından
Göğsümden bir gül yücelsin
Bensiz geçmekteyken günler
Neredeysem râyiha gelsin
Mahşere varsın esrik bir an
Sen geldiysen gitsin zulmet
Ümîde engel olmaz şeytan
Doğsun işrakî bir hikmet
Tek aşkın kaynaktan kevser
Engin Rahmet, son Peygamber
Hüseyin Hatemi