(Asıl sabır, felaketle ilk karşılaşma anında olur…)
Hz. Enes anlatıyor (Radiyallahu Anh):
– Resûlullah (Alehissalâtü Vesselâm) (çocuğu öldüğü için) bir mezarın başında ağlamakta olan bir kadının yanına geldi ve ona:
“Allah’tan kork ve sabret!” dedi.
Kadın: “Git başımdan. Bana gelen musibetle elbette sen karşılaşmış değilsin.” dedi.
Allah Resûlünü tanımamıştı. (Resûlüllah oradan ayrılıp gittikten sonra) kadına: “O, Allah Resûlü idi” dediler.
Kadın hemen Resûlüllahın kapısına gitti. Fakat (sandığı gibi) kapı önünde (onu engelleyecek) kapıcılara (korumalara) rastlamadı. Şöyle dedi:
“Ey Allah’ın Resûlü! (beni bağışla!) Ben seni tanıyamadım.”
AllahResûlü şöyle buyurdu:
“(Asıl) sabır, felaketle ilk karşılaşma anında olur.”
(Buhari/Cenaiz 43; Müslim/Cenaiz 14; Ebu Davud/Cenaiz 27; Tirmizi/Cenaiz 13; Nesai/Cenaiz 22)
Resulullah.org