Güllerin Efendisine Doğru

Sözü Yormadan

Efendim’e vermek için
yirmi yedimden gün aldım
yirmi yetimden gül.

I
bir bilseniz Efendim
için için ateşe verdim içimdeki beni
ah beni
hangi vadiler istedi de gitmedim
kıskandım da ne oldu hayattan kendimi.

ah Efendim, sorar durur can;
nasıl bir sondur bu,
kaçtıkça yakınlaşan
kaçtıkça yakınlaşan…

II
derdimi anlattım Efendim
derdimi anlattım, sözü yormadan.
oturup dua ettim, yalvardım;
akıl, git başımdan.
                                  İbrahim TENEKECİ

Selamün aleyke

İsminiz selamınız ağzımızın gül kokusu
Şimden evvel söyleyenler söylediler gittiler
Şimden geru can cefadır biz cahilin can oku  

Çağlayanlar yok şehirde
                        Kalemler kaldırıldı
Ve sayfalar kurudu
                        Gurbetteyiz efendimiz
Şimden evvel söyleyenler söylediler gittiler
Sana nerde kaside… baştan başa aciziz

 Menzile ulaştı su
                          Hiçbir şair görmedi
Başını taştan vursun bir fuzuli ordusu
Şimden evvel söyleyenler söylediler gittiler
Sussak ve dolaştırsak bize kafi gülsuyu

                                      Fatma  Şengil Süzer                          

Naat

Her seher ,doğduğun sehere meftun
Cümle yer, bastığın her yere meftun

Dağlar eğilir ayağın öpmeye
Karlar ki o döktüğün tere meftun

Kaç bin can uçuştu sana varmaya
Uğrunda can veren nefere meftun

Olmadı bir Bedir bunca seferler
Şehidler,gaziler sefere meftun

Surların dibinde can veren Eyyub
Sena eylediğin leşkere meftun

 Her kitap simsiyah matem yüklüdür
İsminin geçtiği deftere meftun

Açılan her elin istediği sen
Avucunla sunduğun Kevser’e meftun

Çiçekler hasreti sende büyüttü
Güller, Gül Cemal’e ve Ser’e meftun

Gölgende büyüyen bir Beyaz Zambak
Miras bıraktığın Eser’e meftun

Ağlıyor mezarlar gurbet ellerde
Medfun bulunduğun Makber’e meftun

İhtiyacım Sen’sin ya Rasulullah
Tek baş tacım Sen’sin ya Rasullullah

                                                     Ekrem Kaftan